Zoek je de beste mountainbikeroutes bij Girona? Dan zit je hier goed. Geen eindeloos op je telefoon staren of bang zijn om te verdwalen tussen de kurkeiken. Ik zet de allermooiste trails voor je op een rij, van vlotte singletracks tot pittige klimmen. En het mooiste? Je rijdt ze zonder stress. Geen ingewikkeld GPS-gedoe, gewoon heldere aanwijzingen die je onthoudt. Zo hoef jij alleen maar te genieten van het uitzicht op de Pyreneeën. Klaar om je banden op te pompen? Dan gaan we.

Waarom Girona de droomplek is voor mountainbikers

Stel je voor: je fietst door kurkeikenbossen, langs middeleeuwse dorpjes en over ruige heuvels met uitzicht op de Middellandse Zee. Dat is Girona voor mountainbikers. De stad staat bekend om z’n kathedraal en leuke restaurantjes, maar ook om de enorme hoeveelheid trails die letterlijk voor je deur beginnen. En het mooiste? Geen uren in de auto om bij een goeie route te komen. Je stapt op, fietst de stad uit, en binnen tien minuten zit je in een compleet andere wereld. Klinkt goed, toch?

Wat maakt de trails rond Girona zo bijzonder

De trails rond Girona zijn een feest voor elke mountainbiker, vooral door de afwisseling. De ene keer trap je over gladde, roodbruine paden die perfect zijn aangelegd, de andere keer zit je op een technische singletrack vol losse stenen en boomwortels. Je fietst door vulkanisch landschap bij La Garrotxa, maar ook over de glooiende heuvels van de Gavarres. Die mix zorgt ervoor dat geen enkele rit hetzelfde voelt.

Wat het extra bijzonder maakt? Je bent vaak helemaal alleen op de trail. Geen rijen wachtende fietsers, geen stofwolken van een groep voor je. Soms hoor je alleen het kraken van je eigen banden op de droge grond. En dan die vergezichten: opeens zie je de zee, of juist de besneeuwde Pyreneeën in de verte. Dat zijn van die momenten waarom je hier wilt fietsen. De paden zijn goed onderhouden, maar niet té glad gemaakt. Je houdt het avontuur, zonder dat je constant bang hoeft te zijn voor een verkeerde bocht. Kortom: ruig genoeg voor de ervaren rijder, maar niet intimiderend voor wie wat minder kilometers in de benen heeft.

Vanuit de stad zo de heuvels in zonder auto

Het grootste voordeel van Girona? Je hebt écht geen auto nodig. De stad is een knooppunt van paden die direct richting de heuvels lopen. Je start bijvoorbeeld op de Pont de Pedra, steekt de rivier over en fietst zo de wijk Sant Daniel in. Binnen een kwartier klim je al over smalle wegen die overgaan in singletracks. Ideaal voor een snelle ochtendrit voor het werk of een lange tocht in het weekend.

Omdat je geen vervoer hoeft te regelen, kun je makkelijk een kortere route doen en tussendoor stoppen voor een koffie en een croissant in een dorpje. Je fiets staat gewoon tegen de muur terwijl jij uitpakt. En mocht je toch wat verder weg willen? Pak de trein naar een van de omliggende stations, zoals in Olot of Banyoles. Daar beginnen weer andere netwerken aan trails. Zo blijf je eindeloos variëren zonder bus of auto. Het enige wat je nodig hebt, is een goeie kaart of een fietsnavigatie, en dan ben je zo vertrokken. Geen gesleep met fietsenrekken, geen parkeerproblemen. Gewoon fietsen, vanaf je hotelkamer.

Welk niveau heb je nodig voor deze routes

Je hoeft geen prof te zijn om hier te genieten, maar een beetje basisconditie is wel handig. De trails rond Girona zijn grofweg in te delen in drie categorieën. Voor beginners zijn er de brede grindpaden langs de rivier de Ter, lekker vlak en zonder gevaarlijke afdalingen. Voor de gemiddelde rijder zijn er de heuvels van de Gavarres, met korte steile klimmetjes en glooiende afdalingen waar je je techniek kunt verbeteren. En voor de gevorderden zijn er de technische singletracks boven Lloret of op de Rocacorba, waar je echt moet opletten waar je je wiel neerzet.

Een handig ezelsbruggetje voor het kiezen van een route is:

  • Beginner: blijf onder de 300 hoogtemeters en kies voor paden breder dan een meter.
  • Gevorderd: ga voor 500 tot 800 hoogtemeters, met een mix van klimmen en dalen.
  • Expert: alles boven de 1000 hoogtemeters, met rotsige stukken en haarspeldbochten.

De meeste routes zijn goed te doen met een all-mountain of trailfiets. Een hardtail kan ook, maar dan moet je wel wat meer opletten op de rotsige delen. Verder is het slim om voldoende water mee te nemen, want in de zomer is het snel warm en er zijn niet overal fonteintjes. En vergeet niet: je kunt altijd een route inkorten of een stuk terugfietsen als je merkt dat het te zwaar wordt. Niemand die het ziet, en je hebt nog steeds een fantastische rit gehad.

De bekendste trailnetwerken die je niet mag overslaan

Fietsen rond Girona? Verdwijnen is geen optie. De regio staat vol met goed gemarkeerde routes, van glooiende heuvels tot ruige bergpaden. En het mooiste? Jij bepaalt hoe zwaar het wordt. Elke trail geeft je een ander uitzicht. Hieronder staan de drie parels die je écht moet rijden. Of je nu een dagje gaat of een hele week plant.

Girona Trails en het Gavarres-gebergte

Het Gavarres-gebergte ligt vlak bij de stad. Het is misschien wel het meest toegankelijke netwerk voor mountainbikers. Je vertrekt vaak vanuit dorpjes als Sant Martí Vell of Madremanya. Voor je het weet zit je tussen kurkeiken en steile hellingen. De paden? Vooral single tracks met veel bochten. Perfect om je techniek te scherpen. Liever rustig aan? Er zijn ook bredere boswegen waar je gewoon van het landschap kunt genieten.

Wat hier echt fijn is: de markering klopt. Volg de blauwe of rode bordjes en je komt altijd ergens uit waar je wat kunt drinken of eten. Toch? Neem een gps-tracker of papieren kaart mee. Sommige kruisingen lijken namelijk sprekend op elkaar. Begin met een korte lus van een uur of twee. Breid daarna rustig uit. Het hoogteverschil is pittig, maar niet extreem. Met een beetje conditie kom je ver. En de beloning? Uitzichten over de Middellandse Zee die je niet snel vergeet.

De legendarische Rocacorba beklimming

Zoek je een echte uitdaging? Onthoud dan één naam: Rocacorba. Deze klim is beroemd onder wielrenners, maar mountainbikers komen hier ook aan hun trekken. Gemakkelijk is het niet. Je stijgt ruim duizend meter over een pad dat soms ruw en steil wordt. Je benen gaan branden, dat staat vast. Maar juist die mix van inspanning en stilte maakt het bijzonder.

Onderweg passeer je oude boerderijen en dichte bossen. Af en toe opent het landschap zich naar een spectaculair uitzicht. Bovenop staat een hermitage met een terras. Daar kun je even op adem komen. Neem voldoende water en een extra binnenband mee. De afdaling is namelijk net zo technisch als de klim. Dit is geen route voor beginners. Maar durf je het aan? Dan praat je er nog weken over. Tip: ga vroeg in de ochtend. Dan heb je de trail vaak helemaal voor jezelf.

Korte en lange lussen voor elke dag

Niet elke dag hoef je jezelf af te beulen op een monsterklim. Soms wil je gewoon lekker rollen door de heuvels. Genieten van het ritme. Daarvoor zijn er genoeg lussen die je naar wens kunt combineren. Denk aan een rustige ronde vanuit het centrum van Girona. Langs de rivier de Ter en dan omhoog naar de uitkijkpunten bij Sant Julià de Ramis. Die route is prima te doen met een gemiddelde conditie.

Voor langere dagen? Knoop de netwerken rondom Llagostera of Cassà de la Selva aan elkaar. Zo bouw je makkelijk een tocht van vijf tot zeven uur. Onderweg een terrasje voor koffie of een ijsje. Hieronder een overzicht van wat je per type lus kunt verwachten:

Type lusDuurMoeilijkheidHoogtemetersBeste seizoen
Kort & vlak1–2 uurMakkelijk100–300 mHeel jaar
Medium & heuvelachtig2–4 uurGemiddeld300–600 mLente en herfst
Lang & technisch4–7 uurPittig600–1200 mVoorjaar en najaar
Rocacorba-special3–5 uurZwaar1000–1500 mDroge maanden

Kies je lus op basis van je energie en het weer. Dan wordt het altijd een topdag. En vergeet niet: zet je bandenspanning iets lager op de ruigere stukken. Dat scheelt enorm in grip. Zo blijf jij de baas over de trail. Niet andersom.

Praktische tips voor je meerdaagse mountainbike trip

Dus je wilt op avontuur in Girona? Goed plan. Dit gebied is echt een paradijs voor mountainbikers. Maar voordat je vol enthousiasme die eerste heuvel opvliegt, zijn er een paar dingen die je leven een stuk makkelijker maken. Denk aan slimme keuzes over wanneer je gaat, hoe je navigeert en hoe je het landschap heel houdt. Zo haal je het maximale uit elke trail. En je staat nooit voor verrassingen.

Beste seizoenen en hoe je grip pakt op de ondergrond

De vraag is niet óf je moet gaan, maar wannéér. De lente en de herfst zijn absoluut je beste vrienden hier. De temperaturen zijn dan aangenaam, rond de 15 tot 25 graden. De grond is vaak perfect: niet te droog en stufferig, maar ook niet modderig. In de zomer kan het in de valleien behoorlijk heet worden. Hoger in de bergen, zoals rondom het Rocacorba-massief, is het prima te doen. En de winter? Die is verrassend mild. Maar na een regenbui kan de klei verraderlijk glad zijn.

Die ondergrond is trouwens een dingetje op zich. Je hebt hier te maken met een mix van hardpacked zand, losse stenen, wortels en die typische Spaanse ‘tramuntana’-klei. Mijn advies? Kies voor banden met een wat agressiever profiel, zeker als je wat natter weer treft. Verlaag je bandenspanning iets voor extra grip op die losse stukken. Maar niet té laag, anders loop je kans op een lekke band op de scherpe stenen. En onthoud: op de klim naar bijvoorbeeld de bekende singletracks bij Santa Pellaia, moet je gewicht naar achteren verplaatsen zodra de ondergrond losser wordt. Zo blijf je vooruit komen zonder dat je achterwiel wegglijdt.

De gouden regel voor grip: vertrouw op je buitenste pedaal in bochten en blijf altijd licht op je voorwiel als de grond onvoorspelbaar wordt.

Het is ook slim om je rit te plannen rond het weer. Check de wind, want de tramuntana kan hier echt hard blazen. Hij kan je letterlijk stilzetten op open stukken. Als het de dag ervoor flink geregend heeft, wacht dan een dagje of kies voor rotspartijen die sneller drogen. Zo blijf je overeind en geniet je veel meer van de tocht.

Zullen we eerlijk zijn? Verdwalen in de prachtige heuvels rond Girona is makkelijker dan je denkt. De paden lopen soms kriskras door elkaar. Voor je het weet zit je op een pad dat doodloopt in een wijngaard. Gelukkig is de oplossing simpel: gebruik een GPS-app op je telefoon of een fietscomputer. Apps zoals Komoot of Trailforks zijn hier onmisbaar. Download de kaarten van tevoren, want in de dalen heb je niet altijd bereik. En zorg dat je batterij het volhoudt. Neem een powerbank mee, want een lege telefoon midden in de natuur is geen pretje.

Maar een GPS is niet heilig. Neem altijd ook een papieren kaart of een gedetailleerde topografische kaart als back-up mee. Klinkt ouderwets, maar het kan je redden als je apparaat het begeeft. Markeer onderweg herkenningspunten, zoals een oude stenen hut of een opvallende bocht in de rivier de Ter. Dit zijn je ankers. En een handige truc is om je route zo te plannen dat je terugkeert via een ander pad. Zo zie je twee keer zoveel en raak je minder snel in de war.

Een paar praktische tips voor onderweg:

  • Stel je GPS in op ‘volg de track’ en niet op ‘snelle route’, anders stuurt hij je over de snelweg.
  • Check vooraf of er recente wijzigingen zijn in de paden; lokale mountainbikeclubs posten dit vaak op hun site.
  • Rijd niet te lang achter elkaar zonder te checken of je nog op de juiste track zit; een korte blik op je scherm per kwartier is genoeg.

Met deze aanpak wordt navigeren een fluitje van een cent. Dan kun je je volledig focussen op de fun.

Respect voor de natuur en privéterrein onderweg

Dit is misschien wel het belangrijkste punt van je hele trip. Girona is niet alleen een speeltuin voor ons. Het is ook het thuis van boeren, herders en talloze diersoorten. Blijf dus altijd op de bestaande paden en snij nooit bochten af. Die off-piste shortcuts veroorzaken erosie en maken de trails kapot voor iedereen. Het is ook gewoon netjes: de eigenaren van de grond hebben vaak speciaal toestemming gegeven voor mountainbikers. En we willen dat zo houden.

Je zult onderweg regelmatig hekwerken en poorten tegenkomen. Laat die zoals je ze vindt: open is open, dicht is dicht. En als je door een weiland met koeien of schapen fietst, stap dan even af en loop rustig door. Dat voorkomt paniek bij de dieren en houdt de sfeer goed. Verder is het een kwestie van gezond verstand: geen afval achterlaten, geen planten vertrappen en geen harde muziek afspelen. De stilte van de natuur is toch veel mooier dan je playlist?

Tot slot: wees voorzichtig met privéterrein. Soms lijkt een pad openbaar, maar is het eigenlijk een toegangsweg naar een finca of olijfgaard. Respecteer de borden en vraag anders even bij een lokale boer of het pad toegankelijk is. Meestal zijn mensen supervriendelijk en wijzen ze je de weg. Door dit respect te tonen, zorg je ervoor dat mountainbikers in de regio welkom blijven. Zo blijven de allermooiste trails voor jou en anderen behouden. Fiets ze!

Van kust naar binnenland met de mooiste meerdaagse routes

Girona is een paradijs voor mountainbikers. Maar zonder goede routes kun je zomaar uren rondjes rijden zonder iets te zien. Gelukkig liggen de mooiste paden hier voor het oprapen. Van relaxte kustpaden tot stevige klimmen in het binnenland. Trek je schoenen aan, pomp je banden op en laten we kijken welke trails jij écht niet mag overslaan.

De Ruta del Carrilet als relaxte verbinding

Geen zin in eindeloos kaartlezen? Dan is de Ruta del Carrilet jouw vriend. Deze route volgt een oude treinbaan die is omgebouwd tot een breed, vlak pad. Je fietst van Girona naar de kust bij Sant Feliu de Guíxols zonder één steile helling. Perfect voor een rustige dag of als opwarmer voor de zwaardere tochten. Het pad is goed bewegwijzerd, dus verdwalen is bijna onmogelijk.

Onderweg passeer je kleine dorpjes waar je even kunt stoppen voor een koffie of een stukje tortilla. Het oppervlak is meestal fijn grind, ideaal voor een hardtail of zelfs een hybride fiets. Technische skills? Niet nodig. Gewoon trappen en genieten van de groene heuvels en oude stenen bruggen. De totale afstand is ongeveer 40 kilometer, maar je kunt makkelijk inkorten door bij een station de trein terug te nemen.

Een slimme tip: begin vroeg in de ochtend. Dan heb je de route nog rustig en kun je later op de dag nog even het strand pakken. Het mooiste deel zit tussen Llagostera en Santa Cristina d’Aro, waar het pad langs een riviertje slingert. Neem voldoende water mee, want de zon kan hier behoorlijk fel branden.

De Carrilet is geen race, maar een geniet-route. Zet je zonnebril op en laat je tempo zakken.

Transgavarres voor een echte uitdaging

Wil je meer spanning en hoogtemeters? Dan moet je de Transgavarres doen. Dit is een netwerk van singletracks en bospaden over de Gavarres-heuvels, net ten zuiden van Girona. Verwacht geen vlakke stukken; dit is puur klimmen, dalen en weer klimmen. Je beloning? Uitzichten over de Middellandse Zee en de besneeuwde Pyreneeën op heldere dagen.

De Transgavarres is geen vaste route, maar een verzameling van lussen die je zelf kunt combineren. Een populaire optie is de lus van 35 kilometer met zo’n 900 hoogtemeters, startend in het dorp Romanyà de la Selva. Het begin is meteen pittig: een steile klim over losse stenen. Maar eenmaal boven wacht een heerlijke afdaling door kurkeikenbossen met haarspeldbochten.

Voor wie het echt wil weten, is er een meerdaagse variant van 100 kilometer die overnachten in kleine pensions vereist. Handig om te weten: de markeringen zijn soms vaag, dus download van tevoren een GPX-track. Zonder navigatie raak je hier namelijk zo de weg kwijt tussen de eindeloze bomen. Zorg voor een goede verzekering, want de paden zijn ruig en een lekke band ligt op de loer.

Hoogtemeters en technische stukken waar je op moet rekenen

Niet elke trail in Girona is even vriendelijk. Sommige routes vragen behoorlijk wat van je benen én je techniek. Denk aan rotsachtige afdalingen, wortelpartijen en steile haarspeldbochten waar je bijna stilvalt. Vooral rond het natuurpark van Les Gavarres vind je dit soort uitdagende stukken. Een full-suspension fiets is hier geen luxe, maar een must.

  • Klimmen op los grind: je achterwiel slipt snel, dus blijf zitten en verdeel je gewicht.
  • Smalle bruggetjes over beekjes: kies je lijn rustig en trap door.
  • Wortelrijke singletracks: staand fietsen geeft je meer controle.
  • Steile afdalingen met keien: rem voor de bocht, niet erin.

De hoogtemeters kunnen oplopen tot 1.200 meter op een gemiddelde tocht van 50 kilometer. Dat klinkt misschien veel, maar de afdalingen zijn zo leuk dat je de klimmen snel vergeet. Plan wel voldoende pauzes, want de combinatie van warmte en inspanning kan je leegzuigen. Begin met een kortere lus van 20 kilometer en bouw langzaam op.

Een goede vuistregel is om minstens twee liter water per persoon mee te nemen, plus wat energierepen. De meeste routes hebben geen waterpunten onderweg. En controleer je remmen voor vertrek; lange afdalingen kunnen je remblokken flink laten gloeien. Met deze voorbereiding overleef je de technische stukken en kom je voldaan terug bij je auto.

Conclusie

Daar heb je het: de mooiste mountainbikeroutes bij Girona liggen nu binnen handbereik. Je hoeft geen gps-genie te zijn om ze te vinden, zolang je deze gids maar bij je houdt. Het geheim? Kies één trail, download de track, en vertrouw op je gevoel – verdwalen hoort er soms bij, maar dat is juist het avontuur. Dus, waar wacht je nog op? Pak je fiets, vul je bidon en ga die heuvels in. De volgende keer dat je bovenop een rots staat met uitzicht over de stad, weet je precies waarom je hiernaartoe bent gekomen. Geniet van elke meter!